Słowo wstępne

Szanowni Czytelnicy!

Jedną z cech współczesnej edukacji jest jej masowość. Coraz większa liczba ludzi jest zainteresowana zdobywaniem wykształcenia, w tym na poziomie wyższym oraz w różnorodnych obszarach zawodowych. Istnieje także potrzeba nieustannego dopasowywania się do zmian na rynku pracy, a tym samym często poszerzenia kwalifikacji albo nawet całkowitej zmiany specjalizacji. W praktyce oznacza to, że w gospodarce opartej na wiedzy kształcenie trwa przez całe życie (ang. life-long learning). W odpowiedzi na popyt związany ze zdobywaniem nowych kwalifikacji przez coraz bardziej szeroką i różnorodną grupę odbiorców, w edukacji elektronicznej zaczęły się pojawiać kursy o charakterze masowym (ang. Massive Open On-line Courses, MOOCs). Charakterystyką tych kursów jest ich otwartość (znaczna część jest dostępna dla każdego, nieodpłatnie lub za niewielką odpłatnością) oraz masowość (w niektórych kursach biorą udział tysiące uczestników. Powszechność, masowość i różnorodność uczestników tego rodzaju kursów stanowi pewne wyzwanie w zapewnieniu jakości kształcenia i odpowiedniego wsparcia. Powstaje szereg pytań związanych z możliwościami indywidualizacji procesu edukacyjnego, motywowaniem tak dużej liczby uczestników, organizacją możliwości kontaktu pomiędzy uczestnikami oraz nadzoru nauczyciela. Te pytania w szczególności dotyczą kursów masowych, ale nie są od nich wolne także inne, bardziej kameralne formy e-kształcenia. Wyzwania te były tematem drugiej konferencji E-technologie w kształceniu inżynierów eTEE 2015, której hasłem przewodnim było „Otwarci na nowe wyzwania – wybieramy MOOC?”

Wyselekcjonowane artykuły z tej konferencji znajdują się w dziewiątym numerze EduAkcji, który niniejszym mam przyjemność Państwu przedstawić. W numerze znajdą Państwo artykuły dotyczące zagadnień zarówno motywacji, jak i komunikacji w e-kursie. Bardzo interesujące kolejne artykuły poświęcono odpowiednio: zastosowaniu grywalizacji, rzeczywistości rozszerzonej, wirtualnych laboratoriów oraz systemów agendowych w e-edukacji. W kolejnym artykule autorki stawiają diagnozę aktualnemu stanowi wykorzystania kształcenia przez Internet w jednej z polskich uczelni, a numer zamyka artykuł poświęcony wyzwaniom bezpieczeństwa platform nauczania zdalnego. Sprawozdanie z całości konferencji autorstwa Anity Tlałki, jej organizatora, znajdą Państwo w numerze w dziale Raporty.

Niniejszym bardzo dziękuję organizatorom i uczestnikom konferencji E-technologie w kształceniu inżynierów. Podziękowania kieruję do Komitetów Programowego i Organizacyjnego konferencji oraz do Politechniki Gdańskiej, na której konferencja w 2015 roku gościła.


W imieniu Rady Programowej, Redakcji i własnym
Życzę Czytelnikom przyjemnej i owocnej lektury,
Agnieszka Landowska
Redaktor Naczelna