Pionierskie instytucje elektronicznego kształcenia zdalnego w Polsce w latach 60. i 70. XX wieku

Abstrakt

W końcowych latach XX wieku, a zwłaszcza w pierwszej dekadzie obecnego stulecia, rozwinął się szereg form kształcenia formalnego, nieformalnego i pozaformalnego z wykorzystaniem systemów i urządzeń opartych na technikach elektronicznych. Zwłaszcza Internet i techniki komputerowe, obok wielości kanałów telewizyjnych, telefonii komórkowej i wielu możliwości przetwarzania, gromadzenia i przesyłania informacji, pozwalają na realizację nowoczesnych form zarówno stacjonarnego, jak i zdalnego nauczania i uczenia się. Osobom, które interesują się kształceniem zdalnym, edukacją otwartą czy e-learningiem, warto przybliżyć pionierskie działania w Polsce w tych obszarach w latach 60. i 70. ubiegłego wieku. Dwa takie przedsięwzięcia, realizujące elektroniczne kształcenie zdalne z wykorzystaniem technik telewizyjnych, jedno w skali ogólnokrajowej, a drugie w skali lokalnej, są właśnie przedmiotem niniejszej publikacji.

Bezpośredni link do artykułu [tutaj]